betreft lay out.

er volgen nog duidelijkere afbeeldingen van lay out.

Lay out

Inleiding. (te laat ge-upload)

De vorm van Breda,

Wat is vorm?

De vorm van architectuur,
De stad,
Het plaatje,

Op de grote markt, mijn vertrekpunt
Onder mijn voeten kinderkopjes
Rechts van mij smalle gietijzeren afvoerroosters die oneindig door lijken te lopen
Ikzelf omringd door huizen met hoge fraai gevormde gevelpartijen
Natuurstenen leeuwen brullen naar me vanaf de blauwstenen siertrap van het stadhuis
Ik loop verder
Hoe verder ik raak, hoe strakker de tegels worden waar ik op loop
Valt het me op dat sierlijke ornamenten op voorgevels veranderen in betonnen vensterbanken
En klokgevels overgaan in scherpe, rechte hoeken.
Boven de scheve oude huizen zie ik grote grijze torens met tich scherp vierkante ramen die mij aanstaren.
Het geef met een onbehagen gevoel, tegelijkertijd houd ik ze op afstand, omdat mijn zicht wordt beperkt door de zon die achter de grauwe torens tevoorschijn komt.
De warmte van de zon laat me even het kille beeld vergeten,
Ik hoor geluiden van de markt,
Mensen roepen en schreeuwen om aandacht,
Het lijkt net of de huizen zwijgen,
Toch eisen ze aandacht van het oog,
Ze lonken met hun fraaie ornamenten op voorgevels naar me,
Grijze stenen pauwen laten hun veren zien,
Voor me nog steeds rechte lijnen van tegels,
Achter me hetzelfde verhaal en in ’n verre blik de bijna vergeten kinderkopjes.
Ik kijk nogmaals om,
De kerk, hij is zo groot en magnifieke van bouwstijl, toch springt hij er niet tussenuit,
Hij zit vast, vast tussen de architectuur die later is gekomen en met brede schouders hun plaats bezet houden.
Zijn toren nog zo hoog en nog geen adem krijgen,
Net als ik, als ik naar zijn toren kijk en hoge gevels in de smalle straat,
Muren te hoog om te ademen,
Toch kan ik niet stoppen met kijken,
Het geluid van de mensen laat ik achter me en ik laat me opeten door de straten.

ochtendmist.

Net als de mensen slapen huizen nog, de deuren gesloten gordijnen dicht, de zon die pobeert binnen te dringen, maar ramenzijn gesloten vensters en de gladde rechte scherpe vrij lelijke afvoergootjes die hen op hun pad houden zien er dof uit. Ookal probeert de zon juwelen van ze te maken.

eigen stukje tekst, nacht.

Ik ben het café beu en heb honger, ik loop richting de grote markt, mijn vertrekpunt nu slechts een verbinding tussen wegen die ik bewandel.
De huizen lijken groter dan bij licht, maar het geeft me een warm gevoel, de scherpen randen en grauwe kleuren, lelijk marmer en beveiligingshekken vallen weg in rustige silhouetten die hun adem inhouden en geheimen bewaren tot de volgende ochtend.
Naar boven kijk ik,
De kabels van vanmiddag lijken verdwenen te zijn,
Silhouetten die zweven en toch muurvast aan de grond zitten,
Ik struikel over mijn veters, in de verte dronkengezang, of het mooi is? Geen idee.
Want niks kan echt tot mij doordringen, ik schuil in ’n silhouet wat in mijn ogen ’n portiek is om mijn veters weer goed vast te knopen.
Even blijf ik zitten, voelen hoe rustig en doch sprekend de stad is, ook al zwijgt het.
Ik sta op en loop verder,
De grote markt,
Daar aangekomen,
Erger ik me niet meer aan de rechte tegels, deze vormen nu één geheel, een weg, mijn pad naar huis.

overdag, met de neus omhoog

overdag.

zijn muren te hoog om te ademen.

vorm bij nacht.

vorm in de vroege uren.

's ochtends is het centrum verlaten en sluit de architectuur zich af voor buitenstaanders, ramen dicht, deuren gesloten, gordijnen voor het raam dichtgetrokken.

De zon op de gevel laat 't niet leven, maar slapen.

Slenteren door centrum Breda.

Ik heb drie dagen dezelfde route gelopen door het centrum en notities gemaakt wat ik waarnam. Deze heb ik 's ochtends om 6.00u gelopen, 's middags rond 13.00u en 's avonds rond 21.30-22.00u als er schemer ontstaat en het donker wordt gelopen.

Tijdens deze wandeling heb ik ook foto's gemaakt van ‘stukken’ architectuur dat een soort indruk op mij achterliet,

(notities zijn verwerkt in eigen stuk tekst later op deze weblog)

onderzoeksvraag

Het viel me op dat de vorm van een stad kan veranderen door de hoeveelheid licht die het krijgt. De sfeer verandert, Details vervallen of komen juist naar voren, je laat andere zintuigen meer werken. Ik werd nieuwsgierig en wil hier verder op in gaan, dit d.m.v. de vraagstelling:

'Verandert de vorm het centrum van Breda als de zon ondergaat?'

Van hofstad, vestigingsstad, regionale industriestad naar woon- en diensstad ontwikkeld. De stad groeit en dit brengt veranderingen met zich mee, zowel in functie als architectuur. Ik wil onderzoeken hoe de sfeer van de ochtend en de avondstad bezit van mij neemt en ik reageer op deze metamorfose.
En kijken in hoeverre samenstellingen van architectuur invloed hebben op het vertrouwde karakteristieke plaatje.

Ik ga door het centrum van Breda slenteren, notities maken en dingen op beeld vastleggen.

in een oogopslag.

kijk hoe verschillende architectuur toch een soort van harmonie vormen en het voor mijn oog niet vervelend is om naar te kijken. Oud maakt plaats voor nieuw, het staat op en laat 't nieuwe op de vrije stoel zitten.

Ik weet alleen niet of het mij nu onrustig maakt of niet, voor mijn ogen klopt het beeld, al voelt het wel intimiderend.

Wat is vorm?

Vorm is voor mij wat je waarneemt met je ogen, het beeld dat iets karakter geeft en sfeer bepalend is. Ik ben vooral op de architectuur gaan letten in het centrum van Breda om te kijken wat me opvalt en watvoor een indruk dat op mij maakt.

Wat ik me afvraag, in hoeverre heeft de architectuur, invloed op de karakteristieke sfeer van het centrum van Breda. En wanneer verandert dit?

Wat overheerst, wie eist het meeste aandacht,

Wordt het sober, of is strak juist overzichtelijk en nieuw?

Is het economisch functioneel of ‘met de tijd mee?

Kan oud en nieuw samen goed zijn voor het oog?

onderzoek naar de stad Breda.

De vorm van Breda als thema.